13-09-09Harry Kok - Westerschelde
U hebt het vast wel ergens gelezen: Nederland moet volgens afspraak met de Belgen de Westerschelde uitbaggeren om Antwerpen bereikbaar te houden.
Dat moet allang weer eens gebeuren omdat anders de scheepvaartroute dichtslibt en grote schepen Antwerpen niet meer kunnen bereiken, dat schijnt nu al het geval te zijn. Hierdoor lijden de Belgen veel schade en tot overmaat van ramp heeft de Raad van State nu milieuorganisaties gelijk gegeven die vinden dat er niet gebaggerd mag worden omdat dat de leefsituatie voor allerlei vogels zou aantasten.
De Belgen zijn nu witheet! En dat bepaald niet voor de eerste keer want de geschiedenis leert dat ruzies tussen Noord en Zuid over de Westerschelde al vele eeuwen voorkomen.
Toen de Spanjaarden in 1585 Antwerpen veroverden, kregen zij de belangrijkste haven van heel Noord- en Zuid Nederland in handen.
De Noorderlingen sloten toen, om de Spanjaarden dwars te zitten, de monding van de Schelde af, waarmee Antwerpen onbereikbaar werd. Omdat de Spanjaarden de bevolking ook uitzogen en onderdrukten, kwam er geleidelijk een enorme uittocht op gang naar het Noorden.
Alle grote handelaren, kooplui, kunstenaars en andere vakmensen vertrokken naar Noord Nederland, met name naar het nog steeds katholieke Amsterdam want In het Noorden waren de calvinisten veelal de baas en de Antwerpenaren waren grotendeels katholiek gebleven.
Voor de Noordelijke Republiek was een af te sluiten Westerschelde een belangrijk wapen naar de door Spanje en later Oostenrijk overheerste Zuidelijke Nederlanden.
Pas Napoleon opende definitief de rivier, waarna Antwerpen zich als grote haven kon ontwikkelen. Antwerpen werd (weer) een rijke stad door de internationale handel. Na de eenwording van Nederland en België in 1815 (omdat het Wener Congres van de geallieerden een sterke buffer tegen Frankrijk wilde hebben) zag Koning Willem l van beide landen, de voordelen wel van dat rijke Antwerpen.
Hij hield dus de Westerschelde open. Toen de Belgen in 1830 hun onafhankelijkheid hadden bevochten en van de voormalige geallieerden nu toch zelfstandig mochten worden, toen liet hij de Westerschelde onmiddellijk weer afsluiten!
Maar het machtige Engeland en ook Frankrijk dat weer een koninkrijk was geworden en vele andere landen vonden, toen België (inmiddels ook een koninkrijk) zijn nood klaagde, dat de internationale handel niets in de weg gelegd mocht worden: Nederland werd gedwongen de afsluiting weer ongedaan te maken in 1839.
Tot grote woede van de Belgen mocht Nederland dat de monding als altijd beheerste, wel tol heffen op schepen die naar Antwerpen voeren.
Op een gegeven moment ging men akkoord met het afkopen van de tol door de Belgen voor het toentertijd exorbitante bedrag van zeventien miljoen gulden.
België kon dat in z’n eentje onmogelijk ophoesten en riep zijn handelspartners te hulp. Die brachten geld bijeen: de tsaar van Rusland en de keizer van Brazilië, de Britse koningin en de Ottomaanse sultan allemaal droegen ze bij en zo kwam in 1863 eindelijk de gigantische afkoopsom bij elkaar. België was voorlopig verlost van haar Noordelijke kwelgeesten…….tot nu dus.
